“100% recyclebaar”, “circulair”, “duurzame verpakking”: verpakkingsclaims zijn de meest gevoerde én de meest kwetsbare duurzaamheidsclaims. Twee fouten domineren: het aspect wordt tot geheel gemaakt (de doos is recyclebaar, dus het product heet groen) en de theorie wordt als praktijk verkocht (technisch recyclebaar, maar niet in het echte inzamelsysteem). Beide sneuvelen onder de EmpCo-regels die per 27 september 2026 gelden.

Fout 1: het aspect wordt het geheel

De zwarte lijst (punt 4 ter) verbiedt milieuclaims over het hele product of bedrijf die maar over één aspect gaan. “Duurzame verpakking” terwijl alleen de omdoos recyclebaar is en de binnenzak niet: verboden terrein. De houdbare vorm is de claim per component: “doos: oud papier; folie: restafval”. Saai, maar onaantastbaar, en voor de consument daadwerkelijk bruikbaar bij het weggooien.

Fout 2: theorie als praktijk

“100% recyclebaar” is vaak technisch waar en praktisch onwaar: als het materiaal in het Nederlandse systeem niet gescheiden wordt ingezameld of verwerkt, wekt de claim een verwachting die de keten niet waarmaakt. De ACM-leidraad verwacht dat claims aansluiten bij wat er in de praktijk met het product gebeurt. Toets elke recyclebaarheidsclaim dus aan het echte inzamelsysteem, niet aan het laboratorium.

“Gerecycled” is een andere claim dan “recyclebaar”

Twee claims die stelselmatig door elkaar lopen: waar het ván gemaakt is (gerecycled) versus wat het ná gebruik kan worden (recyclebaar). Beide vragen een percentage en een afbakening: “fles: 100% rPET, dop: nieuw plastic” zegt precies wat waar is. En herkomstclaims als “gemaakt van oceaanplastic” liggen extra gevoelig: die herkomst is zelden hard te maken zonder gecertificeerde keten.

Voorbeelden naast elkaar

In plaats vanSchrijf
“100% recyclebaar”“Fles en dop: PET, via statiegeld. Etiket verwijderen voor recycling”
“Duurzame verpakking”“40% minder verpakkingsgewicht dan ons model van 2023 (eigen meting)”
“Circulair product”“Het omhulsel nemen wij retour; zo werkt het: [concreet systeem]”
“Gemaakt van oceaanplastic”“60% gerecycled visnet-nylon, ingezameld en gecertificeerd door [schema]”

Het zuivelvoorbeeld van de ACM

Uit de sectoronderzoeken: “30% minder CO₂-uitstoot” op een verpakking, zonder te zeggen waarvan, sinds wanneer en hoe gemeten. Elke vergelijking vraagt een referentiepunt, meetjaar en methode (vuistregel 3, zie de vijf vuistregels). Zonder die drie is het percentage geen informatie maar decor.

Voor de goede orde: wij zijn fotografen, geen juristen; dit is uitleg, geen juridisch advies. De fysieke kant van verpakkingsclaims (recyclaat-inname, retourstromen, sorteerprocessen, de materiaalstroom op de vloer) is vast te leggen als bewijs; ketenclaims stroomopwaarts niet, en dat zeggen we er eerlijk bij. Zie de scheidslijn bij het EmpCo-bewijsdossier.

Over dit artikel

Geschreven door Rogier Chang, bedrijfsfotograaf (ruim twintig jaar, 150+ organisaties) en maker van EmpCo-bewijsdossiers. Dit is uitleg vanuit de bewijspraktijk, geen juridisch advies; voor het eindoordeel over uw claims werkt u met uw eigen jurist of adviseur. Alle datums, bedragen en zaaknummers in dit artikel zijn geverifieerd aan primaire bronnen (EUR-Lex, Staatsblad, ACM, rechtspraak.nl); laatst gecontroleerd in augustus 2026.

Eén reactie

Geef een reactie